|
KPSS Coğrafya Konu Başlıkları
 KPSS
Coğrafya Maki Bitki Örtüsü
. MAKİ
Zeytin, mersin, defne, sakız ağacı, demirhindi, mazı, kocayemiş,
zakkum, akçakesme, hayıt, pırnal meşesi, katırtırnağı, bodur ardıç,
erguvan, süpürge çalısı, taş meşesi gibi bitkilerin yer aldığı çalı
topluluğuna maki denir. Bu bitkiler bazen tek, bazen de birkaçı
karışık hâlde bir arada görülürler. Maki kışları ılık, yazları sıcak
ve kurak yerlerde görülür. Makiler için en tehlikeli mevsim uzun
süren yazlardır. Bu mevsimde kuraklıktan korunmak, su ihtiyacını
karşılamak için kökler çok derine iner ve yayılır. Buharlaşmayı
engellemek için ağaçlar bodur, yapraklar küçük, sert, cilalı, yağlı
ve tüylüdür.
Ülkemizde Akdeniz bitki topluluğu olarak bilinen maki Akdeniz
ikliminin hissedildiği her yerde yayılış gösterir. Bu nedenle
kıyıdan fazla uzaklaşmazlar ve en gür 0-500 m arasında yer alırlar.
Akdeniz Bölgesi'nde kıyı alanlarında yaygın olmakla birlikte,
kızılcam ormanlarının tahrip edildiği sahalara yayılırlar. Makiler
serbest kaldıklarında hızlıca yayılma özelliğine sahiptir. Akdeniz
ikliminin etkili olduğu Akdeniz ve Ege bölgesi kıyıları ile Marmara
Bölgesi'nin güney kesiminde yaygın olarak bulunurlar. Bazen kıyı
kesiminden iç kesimlerine doğru Seyhan, Ceyhan, Göksu, Aksu gibi
vadiler boyunca içerilere sokulabilirler.
Ülkemizde bir de ormanların tahrip edildiği kesimlerde oluşan ve
yayılan, psödomaki (yalancı çalı) türleri vardır. Bunlar
özellikle Karadeniz Bölgesi'nde yayılış göstermektedir. Ancak bu
Karadeniz Bölgesi'nde görülen psodömakiler ılıman bir havası olan
Karadeniz ikliminin etkisi ile makilerden farklılık gösterirler.
Bünyelerinde yağ bağlanma ve yapraklarını sertleştirmeye gereksinim
duymadıkları gibi yapraklarını rahatça yayarlar, kışın çoğu
yapraklarını dökerler ve ortalama 1000 m yükseklere kadar
çıkabilirler. Defne, yabanî fındık, kestane, ıhlamur, kocayemiş,
yabani çilek, ayı üzümü, sandal, menengiç, akçakesme Karadeniz
Bölgesi'nde görülen başlıca yalancı çalı türleridir.
|
 |
